Het verhaal van Souad (37 jaar) Geduld is de sleutel, vertrouwen is het slot

12439280 506102102909826 3819752789781467403 n

Het verhaal van Souad (37 jaar) Geduld is de sleutel, vertrouwen is het slot.

Salem, ik ben een meid van 37 jaar en wil graag mijn verhaal kwijt. Op 23 jarige leeftijd ben ik verloofd en op mijn 25ste is mijn verloving verbroken. Ik heb mijn afleiding gevonden in mijn werk en hamdoelilah heb ik een carrière opgebouwd.

Op mijn achtentwintigste kwam ik in een fase terecht dat al mijn vriendinnen om me heen begonnen te trouwen en op een gegeven moment begon ik mij eenzaam te voelen. Ik had alles, gezondheid, familie, een goed salaris, een mooie auto, een eigen woning, alleen een man ontbrak. Ik voelde mij zwaar eenzaam. Als ik iemand leerde kennen was degene of alleen op lust uit of degene had contact met meerdere meiden.

Mijn gebed begon ik te verwaarlozen en op een gegeven moment had ik het gebed verlaten. Op mijn dertigste voelde ik mij doodongelukkig. Mijn zusjes trouwden en ik bleef alleen achter. Op een gegeven moment werd die eenzaamheid steeds erger totdat ik in een depressie terecht kwam. Ik had nergens zin meer in. Ik las ergens op het internet ongeveer het volgende:

“Wanneer jij je eenzaam voelt is dat slechts een teken dat Allah jou op dat moment voor Zichzelf wilt hebben, versterk je band met Allah en Zijn Barmhartigheid zal jou omringen”

Ik begon mijn gebed weer op te pakken en dua’s te doen en subhanAllah mijn eenzaamheid begon langzaam te verdwijnen.
Ik ben naar een lezing geweest waar de spreker de volgende vers reciteerde:

“Allah is voldoende als Vriend en Allah is toereikend als Helper.” (4:45 De Koran)

Ik besefte dat als ik echt gelukkig wilde worden dat ik het allemaal via Allah moest doen. Allah was mijn Vriend en en telkens als ik sjuzud deed vroeg ik Allah om een goede echtgenoot en een gezin.

Een paar jaar later op 33 jarige leeftijd kwamen mijn ouders van Hadj af en tijdens de reis hadden ze een familie leren kennen. Die familie had een zoon en ze wilde graag hem aan mij voorstellen. Ik heb het een kans gegeven en toen ik hem zag was mijn eerste indruk dat hij totaal niet mijn type was.

Maar toch gaf ik het een kans om hem beter te leren kennen en subhanAllah ik voelde mij voor het eerst na zo lange tijd gelukkig. Een paar maanden later zijn we verloofd en na een jaar zijn we gaan trouwen.

Ik ben bevallen van een meisje en momenteel ben ik 7 maanden zwanger van nog een meisje. De reden waarom ik dit kwijt wil is dat ik weleens verhalen voorbij zie komen van jongens en meiden die zich eenzaam voelen en de hoop bijna opgeven maar Allah wil dat wij geduldig zijn, vertrouwen hebben en Allah wil ook dat wij onze band met Hem versterken, dat is wat ik heb gedaan en alhamdulilah heb ik nu een gezin en ben ik zeer gelukkig.